در نمایشگاه Farnborough Air Show امسال، مهندسان هوافضای دانشگاه مرکزی لنکشایر بریتانیا، از آنچه نخستین هواپیمای پوشیده از گرافین نامیده می شود رونمایی کردند. این هواپیمای بدون سرنشین که Juno نام گرفته، عرضی معادل 3.5 متر دارد و می تواند آینده ای متفاوت برای هواگردهای مشابه به خود رقم بزند.


Juno که در همکاری با مرکز تحقیقات پیشرفته شفیلد، انستیتوی ملی گرافین دانشگاه منچستر و کمپانی Haydale Graphene توسعه یافته، از باتری های مبتنی بر گرافین و قطعات پرینت سه بعدی شده بهره می برد. با این حال، پوسته رویی Juno مهم ترین ویژگی آن به حساب می آید. ماده گرافین که از اتصال اتم های کربن به دست می آید و قطری یک اتمی دارد، نه تنها مستحکم ترین ماده ساخته شده به دست بشر است، بلکه شدیداً رسانای حرارت و الکتریسته نیز هست.

به خاطر همین استحکام، پوشاندن مواد مورد استفاده در بدنه هواپیما با گرافین می تواند به مقاومت بیشتر آنها منجر شود. علاوه بر این با بهره گیری از گرافین، میزان مواد مورد استفاده در ساخت قطعات مختلف کاهش می یابد که در غایی ترین حالت، وزن کمتر هواپیما را رقم می زند. بنابراین هواگردهایی که چنین پوسته ای داشته باشند، بدون نیاز به سوخت بیشتر، قادر به حمل محموله های سنگین وزن تر خواهند بود. ضمناً فراموش نکنیم که رسانایی حرارت گرافین، باعث پخش شدن گرما میان قطعات بدنه هواپیما می شود و عمر مفید آنها را افزایش می دهد.

در نهایت نیز باید افزود که به خاطر رسانایی الکتریکی گرافین، انرژی صاعقه هایی که با هواپیما برخورد می کنند در تمام سطح بدنه پخش می شود و ایجاد حرارت متمرکز در یک نقطه از بدنه، دیگر باعث ایجاد صدمات اساسی به هواپیما نمی شود. مهندسان دانشگاه مرکزی لنکشایر هم اکنون برای آغاز تست های اولیه طی دو ماه آینده برنامه ریزی کرده اند و باید دید که تکنولوژی به کار رفته در Juno، در دنیای واقعی هم مثل روی کاغذ کاربردی خواهد بود یا خیر.