آیا میدانید شما میتوانید به صورت "کاملا رایگان" سایت ، محصول خدمات و... خود را در پی سی وب معرفی کنید ؟

فرصت را از دست ندهید
انجمن مه سفر
مشاهده RSS Feed

nseo

آیا بیماری لثه منعی برای ایمپلنت است؟

به این مطلب امتیاز بدهید
بیماری در لثه ایمپلنت

مشکلات بیولوژیکی همراه با ایمپلنت در ارتباط با عفونت بافت های نرم و سخت (لثه و استخوان) اطراف ایمپلنت می باشد که به آن ها موکوزیت و پری ایمپلنتیت گفته می شود. موکوزیت به التهاب لثه اطراف ایمپلنت وقتی تحلیل استخوان اتفاق نیوفتاده باشد گفته می شود. در صورتی که تحلیل استخوان هم داشته باشیم به آن پری ایمپلنتیت می گویند. پس از کشیدن دندان و حتی قرار دادن ایمپلنت فوری مقدار بسیار کمی تحلیل استخوان به علت ریمادلینگ خواهیم داشت که آن را نباید با تحلیل استخوان در اثر بیماری اشتباه گرفت .
عفونت اصلی ترین علت التهاب بافت های اطراف ایمپلنت است اما یک تعداد از فاکتور های موضعی (وابسته به ناحیه) نیز وجود دارند که می توانند باعث التهاب لثه اطراف ایمپلنت شوند. مثلا در هر ناحیه ای اطراف ایمپلنت که بخاطر نا مناسب بودن روکش جرم و پلاک در کنار آن تجمع یابد التهاب ایجاد خواهد شد

عوامل فاکتور های موضعی (به غیر از عفونت) که می توانند باعث ایجاد التهاب شوند


  • قرار دادن نا مناسب ایمپلنت.
  • باقی ماندن چسب روکش ایمپلنت در کنار لثه .
  • عدم نشستن کامل قطعات ایمپلنت مثل اباتمنت.
  • لثه و استخوان نازک و نا مناسب.
  • طرح پروتز های نا مناسب ایمپلنت.

تعریف پری ایمپلنتیت (Peri Implantitis): وجود ۲mm و یا بیشتر تحلیل استخوان اطراف ایمپلنت و وجود خونریزی و چرک.
شیوع پری ایمپلنتیت چقدر است؟
تا ۶۰%حدودا گذارش شده است .


ایمپلنت در بیماران با سابقه بیماری لثه

گونه ای باکتریایی اطراف دندان و اطراف ایمپلنت ۶ ماه پس از گذاشتن روکش یکسان هستند. درمان های حمایتی پس از گذاشتن ایمپلنت (جرم گیری و معاینات دوره ای) در بیماران با تاریخچه بیماری لثه می توانند باعث سلامتی بافت های اطراف ایمپلنت و جلوگیری از تحلیل استخوان شود و در معاینات دوره ای باید مرتبا تاکید بر بهداشت بهتر و تکرار روش های کنترل پلاک و بهداشت شود. در عمل دیده شده است که بیمارانی که معاینات دوره ای انجام نمیدهندو بهداشت را پیشه پا افتاده می انگارند درجات بیشتری از مشکلات در اطراف ایمپلنت خواهند داشت .به صورت کلی در صورت شروع بیماری های لثه اطراف ایمپلنت های با سطوح خشن احتمال پیشرفت و سرعت بیشتری در بیماری خواهند داشت. بیمارانی که ایمپلنت می گذارند باید بهداشت دهان خود را بصورت خوب رعایت کنند. وجود جرم و پلاک نه تنها در دراز مدت باعث بیماری های لثه می شود حتی در کوتاه مدت هم باعث عدم جوش خوردن استخوان به ایمپلنت و شکست درمان می شود.بنابراین برداشت مکانیکی جرم و پلاک (توسط مسواک و نخ دندان ) مهم ترین عامل در جلوگیری از ایجاد بیماری های لثه در اطراف دندان و ایمپلنت می باشد و استعداد ذاتی به بیماری های لثه در مقام دوم پس از آن قرار داد ( یعنی بهداشت مهم تر است ). نیاز به معاینات دوره ای بر اساس شدت و وسعت بیماری و فاکتور های دخیل در بیماری متفاوت است.

منبع: بیماری لثه و کاشت ایمپلنت
دسته بندی ها
دسته بندی نشده

نظرات

Designed With Cooperation

Of Creatively